دلنوشته

همیشه همین بوده . یکی بود یکی نبود ...... در ادامه...

اما من به بودنهایی دلخوشم که دست مرا برای دوباره ایستادن در نشستهای زندگی میگیرد. میخواهد این دستها درخانه ام، در شهرم، و یا در دورترین نقاط باشد. محبت و ایمان مرز جغرافیایی نمیشناسد، همانطور که جنگ، دیگر خط مقدم نمیشناسد.خدایا شکر بر هرآنچه از داده ات که گامهایم را در مسیر بندگی محکم میکند.

[email protected]